Alle soorten › Zangvogels › Troepialen › Grijze koevogel
Grijze koevogel | Agelaioides badius
Greyish Baywing | Tordo músico | Asa-de-telha
De grijze koevogel is een grijsbruine troepiaal met kastanjebruine vleugels van droog bos en open land in het zuiden van Zuid-Amerika. Anders dan echte koevogels broedt hij zelf, vaak in nesten die andere vogels hebben gebouwd, en hij is de vrijwel enige waardvogel van de roodokselkoevogel. Hij leeft in groepen waarin helpers de jongen mee voeren.
Geluid
Groepen zingen een melodieus, gevarieerd gekwetter van fluittonen en trillers, vaak in koor. Roepen zijn korte, heldere tsjip-tonen.
Opname: Franco Vushurovich — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
17–19 cm, met een korte, spitse, zwarte snavel. Het verenkleed is grijsbruin tot olijfgrijs, met donkere teugels en een donker gebied rond het oog. De vleugels zijn warm kastanjebruin, vooral de handpennen, wat in de vlucht een roodbruine vleugel geeft. Staart donker. De seksen zijn gelijk. Jongen lijken op de ouders, iets lichter en vaag gestreept op de borst.
Verwarringssoorten
Jongen van de roodokselkoevogel Molothrus rufoaxillaris lijken sterk op jongen van de grijze koevogel, met dezelfde roodbruine vleugels, en worden door die ouders grootgebracht; volwassen roodokselkoevogels zijn zwart. Het vrouwtje van de glanskoevogel Molothrus bonariensis is egaal grijsbruin, zonder kastanjebruine vleugels. De boliviaanse troepiaal Oreopsar bolivianus is groter en bruinzwart.
Leefgebied
Droogbos en Chaco-struweel, open bos, bosranden, oeverbos, weiland met bomen, tuinen en dorpen, in het laagland en in de droge Andesdalen tot ruwweg 2500 m. Zoekt in groepjes op de grond en in bomen naar insecten en zaden. Broedt vaak in verlaten of overgenomen nesten van ovenvogels en andere soorten, soms in holten.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Bolivia in het oosten en zuiden, in Santa Cruz, Chuquisaca, Tarija en de droge dalen van Cochabamba. Ontbreekt in Colombia, Ecuador, Peru en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in Paraguay, Argentinië, Uruguay en het zuiden en midden van Brazilië.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek in de Chaco en in de droge dalen van Zuid-Bolivia langs bosranden en erven naar groepjes op de grond; kijk in de vlucht naar de roodbruine vleugels.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. De soort is talrijk en verdraagt agrarisch landschap en dorpen goed.
Wetenschappelijke naam
Agelaioides badius | (Vieillot, 1819)
Vieillot beschreef de soort in 1819 als Agelaius badius; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Agelaioides werd in 1866 ingevoerd door Cassin. De geslachtsnaam is gevormd uit de geslachtsnaam Agelaius (van Grieks agelaios, 'in troepen levend') en Grieks -oidēs, 'lijkend op'. De soortnaam komt van Latijn badius, 'kastanjebruin', naar de roodbruine vleugels. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Paraguay.