Alle soorten › Uilen › Echte uilen › Koepckes schreeuwuil
Koepckes schreeuwuil | Megascops koepckeae
Koepcke's Screech Owl | Autillo de Koepcke | Corujinha-de-koepcke
Koepckes schreeuwuil is een middelgrote schreeuwuil die alleen in Peru voorkomt, in droog tot halfvochtig bos en struweel op de westflank van de Andes en in de inter-Andesdalen. De soort is genoemd naar de ornithologe Maria Koepcke, die lang in Peru werkte. Hij leeft vaak in Polylepis-bos en behoort daarmee tot de schreeuwuilen die het hoogst in de Andes voorkomen.
Geluid
Een reeks korte, holle tonen die in tempo versnelt, vooral in de schemering en 's nachts. Paren zingen soms in duet. Daarnaast korte, blaffende roepen.
Opname: Bram Vogels — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
22–24 cm, met korte oorpluimen, gele ogen en een grijsbruine gezichtssluier met een smalle donkere rand. De bovendelen zijn grijsbruin met donkere strepen en een rij witachtige vlekken op de schouders. De onderdelen zijn lichtgrijs tot witachtig, met duidelijke zwarte lengtestrepen en fijne dwarsbandering. De staart is vrij lang en gebandeerd. De seksen zijn gelijk.
Verwarringssoorten
De marañónschreeuwuil Megascops roboratus leeft lager, in droogbos van de Marañón en de Tumbes-regio, en heeft een brede zwarte rand om de gezichtssluier en een kortere staart. De cholibaschreeuwuil Megascops choliba leeft meestal lager en in vochtiger terrein, is kleiner, heeft eveneens een zwarte rand om de gezichtssluier en zingt een korte triller met een of twee losse slottonen.
Leefgebied
Droog tot halfvochtig bergbos, Polylepis-bos, struweel met verspreide bomen en beboste ravijnen, ook rond dorpen met bomen, ruwweg tussen 1500 en 4000 m. Jaagt 's nachts, vooral op grote insecten en andere ongewervelden, en soms op kleine gewervelden. Broedt in boomholten.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
Endemisch voor Peru: langs de westflank van de Andes en in de droge inter-Andesdalen, van Cajamarca en La Libertad via Áncash zuidwaarts tot Apurímac. Ontbreekt in Colombia, Ecuador, Bolivia en op de Galápagos.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
In Polylepis-bos en beboste ravijnen in de Cordillera Blanca (Áncash), 's avonds kort na zonsondergang, wanneer de vogels zingen. Overdag zitten ze verscholen in een dichte boomkruin of tegen een stam.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. De soort heeft een beperkt verspreidingsgebied; kap van Polylepis-bos en ander bergbos kan de stand plaatselijk treffen.
Wetenschappelijke naam
Megascops koepckeae | (Hekstra, 1982)
Hekstra beschreef de soort in 1982 als Otus choliba koepckei; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Megascops werd in 1848 ingevoerd door Kaup. De geslachtsnaam komt van Grieks megas, 'groot', en skōps, een kleine uil (dwergooruil). De soortnaam eert Maria Koepcke (1924–1971), Duits ornitholoog in Peru, die het type verzamelde. De oorspronkelijke vorm koepckei is later verbeterd tot koepckeae. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Quebrada Llanganuco, Áncash, Peru.