Alle soorten › Uilen › Echte uilen › Marañónschreeuwuil
Marañónschreeuwuil | Megascops roboratus
West Peruvian Screech Owl | Autillo peruano | Corujinha-peruana
De marañónschreeuwuil is een grijsbruine schreeuwuil van droogbos en doornstruweel in het zuidwesten van Ecuador en het noordwesten van Peru. De nominaatvorm leeft in de droge vallei van de Marañón, de vorm pacificus in het Tumbes-gebied aan de Pacifische kant. Overdag rust hij verborgen in dichte struiken, in lianen of in een boomholte.
Geluid
Een snelle, licht stuiterende triller van enkele seconden, trrrrrrrr, die iets aanzwelt en weer afzwakt. Zingt vooral in de schemering en voor zonsopkomst.
Opname: John V. Moore — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
20–23 cm, met korte oorpluimen en gele ogen. De gezichtssluier is grijs met een duidelijke zwarte rand. De bovendelen zijn grijsbruin met donkere strepen en fijne vermiculatie, met een rij witte vlekken op de schouders. De onderdelen zijn lichtgrijs met donkere schachtstrepen en fijne dwarsbandjes, samen een visgraatpatroon. De seksen zijn gelijk.
Verwarringssoorten
De Peruaanse dwerguil Glaucidium peruanum leeft in hetzelfde droogbos, maar is kleiner, heeft geen oorpluimen, een langere staart en 'valse ogen' in de nek, en is ook overdag actief. Koepckes schreeuwuil Megascops koepckeae is groter en donkerder en leeft meestal hoger, in bergstruweel en Polylepis-bos. De cholibaschreeuwuil Megascops choliba lijkt sterk op de marañónschreeuwuil, maar leeft ten oosten van de Andes en heeft een andere zang.
Leefgebied
Droog loofbos, doornstruweel, bos met zuilcactussen en oeverbos in droge dalen, van zeeniveau tot ongeveer 1800 m. Jaagt vanaf een zitplaats op grote insecten, spinnen en schorpioenen en soms op kleine gewervelden. Broedt in een boomholte.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Ecuador in het droge zuidwesten. In Peru in het noordwesten, in de departementen Tumbes, Piura, Lambayeque en Cajamarca, en in de vallei van de Marañón. Ontbreekt in Colombia, Bolivia en op de Galápagos. Komt buiten het gidsgebied niet voor.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
In het Tumbes-droogbos van Tumbes en Piura en in het droogbos rond Jaén en Bagua in de Marañón-vallei. In de schemering luisteren bij bosjes langs droge rivierbeddingen.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. Kap van droogbos voor landbouw, veeteelt en houtskool vermindert plaatselijk het leefgebied.
Wetenschappelijke naam
Megascops roboratus | (Bangs & Noble, 1918)
Bangs & Noble beschreef de soort in 1918 als Otus roboratus; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Megascops werd in 1848 ingevoerd door Kaup. De geslachtsnaam komt van Grieks megas, 'groot', en skōps, een kleine uil (dwergooruil). De soortnaam komt van Latijn roboratus, 'versterkt, krachtig'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Bellavista, Cajamarca, Peru.