Alle soorten › Steltloperachtigen › Goudsnippen › Pampasnip
Pampasnip | Nycticryphes semicollaris
South American Painted-Snipe | Aguatero americano | Narceja-de-bico-torto
De pampasnip is een gedrongen, sniptachtige vogel van moerassen in het zuiden van Zuid-Amerika en de enige goudsnip van de Nieuwe Wereld. Hij is vooral in de schemering actief en houdt zich overdag verborgen in dichte oevervegetatie. In het gidsgebied is hij alleen als zeer zeldzame dwaalgast vastgesteld.
Geluid
Meestal stil; de roepen zijn weinig beschreven.
Opname: Pablo Fernández — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
19–23 cm, met een lange snavel waarvan de punt licht naar beneden buigt, een ronde kop en vrij korte, groenachtige poten. De kop en de hals zijn donker roodbruin tot zwartachtig, met een lichte kruinstreep en een lichte streep achter het oog. De bovendelen zijn donker olijfbruin met lichte, V-vormige banen op de rug en ronde witte vlekken op de vleugeldekveren. Een witte band loopt van de borstzijde omhoog naar de schouder; de buik is wit. In vlucht brede, ronde vleugels. De seksen lijken op elkaar.
Verwarringssoorten
De Zuid-Amerikaanse snip Gallinago paraguaiae heeft een rechte, langere snavel, een gestreepte kop en geen witte vlekken op de vleugels of witte borstband; hij vliegt in snelle zigzaglijnen op. De punasnip Gallinago andina en de andessnip Gallinago jamesoni leven hoog in de Andes en hebben eveneens een rechte snavel en een gestreept kleed.
Leefgebied
Zoete moerassen, natte graslanden, rijstvelden en de begroeide oevers van meren en sloten in het laagland. Zoekt in de modder naar ongewervelden en zaden, vooral in de schemering en 's nachts. Broedt niet in het gidsgebied.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In het gidsgebied alleen als zeer zeldzame dwaalgast, met slechts enkele waarnemingen in het zuiden. Ontbreekt op de Galápagos. Broedt in het midden van Chili, Argentinië, Uruguay, Paraguay en het zuiden van Brazilië.
Hoe en wanneer kijken
Een dwaalgast kan opduiken in natte graslanden en moerassen in het zuidoosten van Bolivia. De vogel drukt zich bij gevaar tegen de grond en vliegt op met hangende poten, langzamer dan een snip.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. Drooglegging van moerassen tast het leefgebied plaatselijk aan, maar de soort heeft een groot verspreidingsgebied.
Wetenschappelijke naam
Nycticryphes semicollaris | (Vieillot, 1816)
Vieillot beschreef de soort in 1816 als Totanus semi-collaris; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Nycticryphes werd in 1923 ingevoerd door Wetmore & Peters. De geslachtsnaam komt van Grieks nukti-, 'nacht-' (van nux, nuktos, 'nacht'), en kruphē, 'verborgenheid, heimelijkheid'. De soortnaam komt van Latijn semi, 'half', en collaris, 'van de hals', dus 'met een halve halsband'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Paraguay.