Alle soorten › Steltloperachtigen › Meeuwen, sterns en schaarbekken › Ringsnavelmeeuw
Ringsnavelmeeuw | Larus delawarensis
Ring-billed Gull | Gaviota de Delaware | Gaivota-de-bico-manchado
De ringsnavelmeeuw is een middelgrote meeuw van Noord-Amerika, genoemd naar de zwarte band om de gele snavel. Daar is hij een van de talrijkste meeuwen, ook ver in het binnenland. In het gidsgebied is hij een zeldzame wintergast, vooral aan de Caribische kust van Colombia.
Geluid
Een hoog, schel kjow en lachende reeksen, hoger van toon dan die van grotere meeuwen.
Opname: Richard E. Webster — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
46–51 cm. Volwassen vogels hebben een lichtgrijze mantel, zwarte vleugelpunten met kleine witte vlekken, een gele snavel met een volledige zwarte band, een lichte iris en gele poten; in winterkleed is de kop bruingrijs gestreept. Eerstejaars vogels hebben een lichtgrijze mantel, bruingevlekte vleugeldekveren, een roze snavel met een zwarte punt, roze poten en een smalle, onregelmatige zwarte staartband; tweedejaars vogels zijn grijzer, met een gelige snavelbasis. Ze worden in drie jaar volwassen. De seksen zijn gelijk.
Verwarringssoorten
De lachmeeuw Leucophaeus atricilla is kleiner en slanker, met een donkergrijze mantel, geheel zwarte vleugelpunten en een donkere snavel. De kelpmeeuw Larus dominicanus en de simeonsmeeuw Larus belcheri zijn groter en hebben een zwartachtige mantel; ze leven aan de Pacifische kust. Jonge vogels van grotere meeuwen zijn donkerder bruin en hebben een zwaardere, donkere snavel.
Leefgebied
Stranden, havens, estuaria, lagunes en vuilnisbelten; in Noord-Amerika ook op meren, akkers en in steden in het binnenland. Eet vis, insecten, regenwormen, knaagdieren, zaden en afval. Broedt in kolonies op eilanden in meren in het binnenland van Canada en het noorden van de Verenigde Staten; het nest is een kom van plantenmateriaal op de grond.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia een schaarse wintergast aan de Caribische kust, vooral in het noorden. In Ecuador en Peru slechts enkele waarnemingen als dwaalgast aan de kust. Ontbreekt in Bolivia en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied broedt hij in Canada en het noorden van de Verenigde Staten en overwintert hij zuidelijk tot Mexico, Midden-Amerika en het Caribisch gebied.
- Jaarrond
- Wintergast (ca. okt–mrt)
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Bekijk in de noordelijke winter de groepen lachmeeuwen en sterns op de stranden en in de havens van de Caribische kust van Colombia; een lichtgrijze meeuw met een gele, geringde snavel en gele poten is waarschijnlijk deze soort.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. De stand is groot en nam in de twintigste eeuw sterk toe, mede door de beschikbaarheid van afval.
Wetenschappelijke naam
Larus delawarensis | Ord, 1815
Ord beschreef de soort in 1815 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Larus werd in 1758 ingevoerd door Linnaeus. De geslachtsnaam komt van Grieks laros of Latijn larus, een woord voor een meeuw of een andere grote zeevogel. De soortnaam verwijst naar de rivier de Delaware in de Verenigde Staten. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Delaware bij Philadelphia, Pennsylvania, Verenigde Staten.