Alle soorten › Kraanvogelachtigen › Rallen › Roodschildkoet

Roodschildkoet | Fulica rufifrons

Red-fronted Coot | Focha frentirroja | Carqueja-de-escudo-vermelho

De roodschildkoet is een koet van rietrijke moerassen en meren in het zuiden van Zuid-Amerika, die het gidsgebied slechts aan de randen bereikt. Hij is te herkennen aan het donkerrode, spits naar achteren lopende voorhoofdsschild en de opvallend witte onderstaart, die hij bij het zwemmen hoog houdt.

Roodschildkoet (Fulica rufifrons)
Foto: Hector Bottai — CC BY-SA 4.0 · Wikimedia Commons

Geluid

Lange, babbelende reeksen als togo togo togo of poe-hoe poe-hoe, en een kort tuk als alarm.

Luister: RoepXC50784

Opname: Bernabe Lopez-Lanus — CC BY-NC-SA 3.0 · xeno-canto

Herkenning

38–43 cm. Vrijwel geheel donker leigrijs, met een zwartere kop en hals. De snavel is geel met een donkerrode basis, die doorloopt in een smal, spits donkerrood voorhoofdsschild. De onderstaartdekveren zijn wit en vallen op doordat de staart vaak omhoog wordt gehouden. De poten zijn olijfgroen. De seksen zijn gelijk. Jongen zijn grijsbruiner, met een donkere snavel en witte vlekjes op de keel, maar ook met de witte onderstaart.

Verwarrings­soorten

De punakoet Fulica ardesiaca heeft een witte of gele snavel en een wit tot geel of kastanjebruin schild dat rond is, niet spits, en minder wit onder de staart; hij leeft in het hooggebergte. De witvleugelkoet Fulica leucoptera heeft een geel, afgerond schild en witte achterranden aan de vleugels. Het waterhoen Gallinula chloropus heeft een rode snavel met gele punt en een witte flankstreep.

Leefgebied

Ondiepe, rietrijke zoetwatermoerassen, meren en kustlagunes met drijvende planten zoals kroos, meestal in het laagland, maar plaatselijk ook in Andesvalleien. Eet waterplanten en zaden, en in mindere mate kleine ongewervelden. Het nest is een kom van plantenmateriaal laag boven het water, in drijvende of opkomende vegetatie.

Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.

Verspreiding en trek

In Peru alleen enkele waarnemingen in de kustmoerassen van het uiterste zuiden, zoals de humedales van Ite in Tacna. In Bolivia plaatselijk, onder meer op de Laguna Alalay bij Cochabamba. Ontbreekt in Colombia, Ecuador en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied langs de kust van Chili, en van het zuidoosten van Brazilië via Uruguay tot in het midden van Argentinië.

  • Jaarrond
  • donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Dichtheidskaart uit de waarnemingen van GBIF (2006-10-01 – 2026-09-30), geteld per hokje van 1,41° en per maand en gedeeld door alle vogelwaarnemingen in datzelfde hokje — zo telt niet mee hoeveel vogelaars er kijken. De kleurdiepte volgt dat aandeel en loopt geleidelijk af; de kaart houdt zich dus niet aan landsgrenzen. Landcontouren: Natural Earth (publiek domein).

Hoe en wanneer kijken

Zoek in het gidsgebied bij de Laguna Alalay en in de kustmoerassen van zuidelijk Peru tussen de andere koeten naar een vogel met een spits rood schild en een hoog gehouden witte onderstaart.

Staat van instandhouding

Wereldwijd niet bedreigd. De soort is in het zuiden van Zuid-Amerika algemeen; drooglegging van moerassen speelt plaatselijk een rol.

Wetenschappelijke naam

Fulica rufifrons | Philippi & Landbeck, 1861

Philippi & Landbeck beschreef de soort in 1861 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Fulica werd in 1758 ingevoerd door Linnaeus. De geslachtsnaam is het Latijnse woord fulica voor de meerkoet; Conrad Gessner gebruikte de naam in 1555. De soortnaam komt van Latijn rufus, 'roodbruin', en frons, 'voorhoofd', naar het roodbruine voorhoofdsschild. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Chili.