Alle soorten › Zangvogels › Kardinaalachtigen › Roze granaatzanger
Roze granaatzanger | Granatellus pelzelni
Rose-breasted Chat | Reinita pechirroja | Polícia-do-mato
De roze granaatzanger is een kleine, langstaartige vogel van het Amazonebos die vroeger tot de Amerikaanse zangers werd gerekend en nu tot de kardinaalachtigen behoort. Het mannetje combineert grijsblauwe bovendelen met een witte keel en een rozerode borst en buik. Hij leeft in de middelste lagen van het bos en houdt de staart vaak schuin omhoog.
Geluid
De zang is een korte reeks heldere, fluitende tonen, ongeveer tjuu-tjuu-tjuu. De roep is een nasaal, droog tjek of een korte ratel.
Opname: JAYRSON ARAUJO DE OLIVEIRA — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
12–13 cm, met een korte, vrij dikke snavel en een lange, afgeronde staart. Het mannetje heeft grijsblauwe bovendelen, een zwarte kruin en wang met een witte streep achter het oog, een witte keel met een smalle zwarte rand, een rozerode borst en buik en witte flanken; de onderstaartdekveren zijn rozerood. Het vrouwtje is grijsblauw boven, met een zeemkleurige kop en onderdelen en een zweem roze aan de onderstaart. Jongen lijken op het vrouwtje.
Verwarringssoorten
Weinig verwarbaar. De rode miertangare Habia rubica is groter, bruinrood, zonder grijsblauwe bovendelen en witte keel, en leeft lager in het bos. Vrouwtjes kunnen aan een vrouwtje van een dikbekje van het geslacht Sporophila doen denken, maar die hebben een kortere staart en een zwaardere snavel.
Leefgebied
Binnenkant en randen van vochtig laaglandbos op terra firme, ook in bos op witzand en langs de randen van overstromingsbos, meestal onder ongeveer 500 m. Zoekt insecten in dicht gebladerte en lianen in de middelste lagen, vaak in gemengde groepen. Over het nest is weinig bekend.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
Bolivia: in het laagland van het noorden en oosten. Peru en Colombia: hooguit plaatselijk in het uiterste oosten; het voorkomen daar is onvoldoende bekend. Ontbreekt in Ecuador en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in het zuiden van Venezuela, de Guyana's en het Braziliaanse Amazonegebied.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Luister in het laaglandbos van het noorden van Bolivia naar de fluitende zang en het nasale roepje in gemengde groepen; het mannetje laat zich soms even zien met hangende vleugels en gespreide staart.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. De soort is afhankelijk van aaneengesloten laaglandbos en wijkt plaatselijk door ontbossing.
Wetenschappelijke naam
Granatellus pelzelni | Sclater, 1865
Sclater beschreef de soort in 1865 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Granatellus werd in 1850 ingevoerd door Bonaparte. De geslachtsnaam is een verkleinwoord van Middeleeuws Latijn granatus, 'granaat'; waarschijnlijk naar het rood van de borst. Bonaparte publiceerde de naam in 1850. De soortnaam eert de Oostenrijkse ornitholoog August von Pelzeln (1825–1891), conservator van het natuurhistorisch museum in Wenen. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Ribeirão, Rio Madeira, Brazilië.