Alle soorten › Kraanvogelachtigen › Rallen › Soraral

Soraral | Porzana carolina

Sora | Polluela sora | Sanã-carolina

De soraral is een kleine, gedrongen ral met een korte gele snavel, die in Noord-Amerika broedt en in het noordwesten van Zuid-Amerika overwintert. In het gidsgebied verblijft hij in moerassen van het laagland tot hoog in de Andes. Hij houdt zich meestal verborgen in dichte oevervegetatie.

Soraral (Porzana carolina)
Foto: Cephas — CC BY-SA 3.0 · Wikimedia Commons

Geluid

Een dalende, hinnikende reeks hoge tonen; verder een oplopend, fluitend ker-wie en een scherp kiek. In het overwinteringsgebied vooral de korte roepen.

Luister: ZangXC1119980

Opname: Don Profota — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto

Herkenning

20–25 cm, met een korte, kegelvormige gele snavel en groengele poten. Bij volwassen vogels zijn gezicht en keel zwart, kop-zijden en borst grijs. De bovendelen zijn bruin met zwarte en witte strepen. De flanken zijn grijsbruin met witte dwarsbanden; de onderstaart is wit en wordt vaak opgewipt. De seksen zijn vrijwel gelijk. Jonge vogels missen het zwart, zijn bruiner en geler op de borst en hebben een witte keel.

Verwarrings­soorten

De askeelral Mustelirallus albicollis heeft een groenige snavel, een grijze keel en ongestreepte flanken boven de dwarsbanden, en leeft in het laagland. Het roodsnavelporseleinhoen Mustelirallus erythrops heeft een groene snavel met rode basis en rode poten. Het vlekflankwaterhoen Porphyriops melanops is groter, met witte stippen op de flanken, en zwemt vaker in open water.

Leefgebied

Zoetwatermoerassen met riet, lisdodde en biezen, oevers van meren en lagunes, natte weilanden, rijstvelden en sloten, van zeeniveau tot ruim 3000 m. Eet zaden van moerasplanten, insecten, slakken en andere kleine ongewervelden. Broedt niet in het gidsgebied.

Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.

Verspreiding en trek

In Colombia vrij schaars maar wijdverspreid, in het laagland en in de Andes, onder meer op de Sabana de Bogotá. In Ecuador verspreid, vooral in moerassen en aan meren in de inter-Andesdalen en langs de kust. In Peru schaars tot zeldzaam, vooral in het noorden. Uit Bolivia zijn slechts weinig waarnemingen bekend. Broedt in Noord-Amerika en overwintert van het zuiden van de Verenigde Staten via Midden-Amerika en het Caribisch gebied tot in het noordwesten van Zuid-Amerika.

  • Wintergast (ca. okt–mrt)
  • donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Dichtheidskaart uit de waarnemingen van GBIF (2006-10-01 – 2026-09-30), geteld per hokje van 1,41° en per maand en gedeeld door alle vogelwaarnemingen in datzelfde hokje — zo telt niet mee hoeveel vogelaars er kijken. De kleurdiepte volgt dat aandeel en loopt geleidelijk af; de kaart houdt zich dus niet aan landsgrenzen. Landcontouren: Natural Earth (publiek domein).

Hoe en wanneer kijken

Wacht in de vroege ochtend of de schemering aan de rand van een moeras met open modderranden; vogels lopen dan soms kort uit de vegetatie, met opgewipte staart. Op roepen van andere vogels reageert hij vaak met zijn korte kiek.

Staat van instandhouding

Wereldwijd niet bedreigd. De soort is in Noord-Amerika talrijk; verlies van moerassen in broed- en overwinteringsgebieden is de belangrijkste bedreiging.

Wetenschappelijke naam

Porzana carolina | (Linnaeus, 1758)

Linnaeus beschreef de soort in 1758 als Rallus carolinus; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Porzana werd in 1816 ingevoerd door Vieillot. De geslachtsnaam komt van Venetiaanse dialectwoorden voor kleine rallen. De soortnaam verwijst naar Carolina in Noord-Amerika. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Hudsonbaai, Canada.