Alle soorten › Zangvogels › Troepialen › Struiktroepiaal
Struiktroepiaal | Dives warczewiczi
Scrub Blackbird | Negro matorralero | Graúna-do-matagal
De struiktroepiaal is een geheel zwarte troepiaal van de droge Pacifische zijde van Ecuador en Peru. Hij leeft in droog struweel, akkerland, tuinen en dorpen en valt op door zijn luide, heldere fluittonen. Het geslacht Dives telt verder alleen soorten in Midden-Amerika.
Geluid
Een gevarieerde reeks luide, heldere en melodieuze fluittonen en korte strofen, vaak in duet of vanaf een hoge zitplaats. Roept ook een scherp tsjip en een droog tsjek.
Opname: Cristopher Rodríguez-Moreira — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
22–26 cm; het mannetje is groter dan het vrouwtje. Geheel zwart met een zwakke blauwe glans, een donkere iris, een vrij slanke, spitse zwarte snavel en een vrij lange, licht afgeronde staart. Het vrouwtje is iets doffer en kleiner. Jongen zijn dof zwartbruin zonder glans.
Verwarringssoorten
De glanskoevogel Molothrus bonariensis is kleiner, met een kortere, dikkere snavel, en het mannetje heeft een sterkere purperen glans; het vrouwtje is grijsbruin. Het mannetje van de langstaarttroepiaal Quiscalus mexicanus is groter, met een gele iris en een lange, gekielde staart. De grote koevogel Molothrus oryzivorus is groter, met een rode iris en een kleine kop.
Leefgebied
Droog bos, doornstruweel, akkers met heggen, boomgaarden, tuinen, parken en dorpen, ook oeverbos in droge dalen; van zeeniveau tot ongeveer 2500 m in droge Andesdalen. Zoekt op de grond en in struiken naar insecten, zaden en vruchten. Het nest is een kom in een struik of boom.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Ecuador in het westelijke laagland en de lagere Andeshellingen, vooral in de drogere delen, en in droge dalen in het zuiden. In Peru langs de westkust en op de westflank zuidwaarts tot ongeveer het midden van het land, en in de droge vallei van de Marañón. In Colombia hooguit in het uiterste zuidwesten. Ontbreekt in Bolivia en op de Galápagos.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Luister in dorpen, tuinen en akkerland in het westen van Ecuador en Peru naar de luide fluittonen; vogels zingen vaak vanaf daken, draden en boomtoppen en zoeken in paren of kleine groepjes op de grond.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. Algemeen in zijn verspreidingsgebied; de soort gedijt in door mensen veranderd landschap.
Wetenschappelijke naam
Dives warczewiczi | (Cabanis, 1861)
Cabanis beschreef de soort in 1861 als Lampropsar Warczewiczi; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Dives werd in 1867 ingevoerd door Cassin. De geslachtsnaam komt van Latijn dives, 'rijk'. De soortnaam eert Józef Warszewicz (1812–1866), Pools-Litouwse botanicus en verzamelaar in Midden- en Zuid-Amerika; Cabanis spelde de naam fout. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Peru.