Alle soorten › Steltloperachtigen › Strandlopers en snippen › Watersnip
Watersnip | Gallinago gallinago
Common Snipe | Agachadiza común | Narceja-comum
De watersnip is de snip van Europa en Azië, die broedt in moerassen van IJsland tot Oost-Siberië en overwintert tot in Afrika en Zuid-Azië. In het gidsgebied komt hij alleen als zeer zeldzame dwaalgast voor. Hij lijkt sterk op de Amerikaanse watersnip, die tot voor kort als ondersoort van de watersnip gold.
Geluid
Bij het opvliegen een schor, krassend ketsj, enkel of herhaald.
Opname: Stanislas Wroza — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
25–27 cm, met een lange, rechte snavel, een gestreepte kop en een donkerbruine rug met roomkleurige langsstrepen. De borst is bruin gevlekt, de flanken zijn gebandeerd en de buik is wit. In de vlucht een brede witte achterrand aan de armpennen en een lichte ondervleugel met witte banden over de dekveren. De vlucht is snel en zigzaggend. De seksen zijn gelijk.
Verwarringssoorten
De Amerikaanse watersnip Gallinago delicata heeft een smallere witte achterrand aan de armpennen en een donkerder, dichter gebandeerde ondervleugel; zonder goede foto's van de vleugel is het onderscheid in het veld onzeker. De Zuid-Amerikaanse snip Gallinago paraguaiae is standvogel in het laagland ten oosten van de Andes en lijkt ook sterk.
Leefgebied
Moerassen, natte weilanden, oevers van plassen met modder en dekking en rijstvelden. Zoekt prikkend in de zachte bodem naar wormen en insectenlarven. Broedt niet in het gidsgebied.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In het gidsgebied slechts enkele meldingen, vooral uit Colombia; niet alle zijn met zekerheid gedocumenteerd, en verwarring met de Amerikaanse watersnip ligt voor de hand. Buiten het gidsgebied broedend in het noorden van Europa en Azië en overwinterend in West-Europa, Afrika en Zuid-Azië.
Hoe en wanneer kijken
Een mogelijke watersnip verdient zorgvuldige documentatie met foto's van boven- en ondervleugel in de vlucht; let op de breedte van de witte achterrand en de witte banden op de ondervleugel.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. In delen van Europa neemt de stand af door ontwatering van broedgebieden.
Wetenschappelijke naam
Gallinago gallinago | (Linnaeus, 1758)
Linnaeus beschreef de soort in 1758 als Scolopax Gallinago; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Gallinago werd in 1760 ingevoerd door Brisson. De geslachtsnaam is Nieuwlatijn voor houtsnip of snip, van Latijn gallina, 'hen', met het achtervoegsel -ago, 'lijkend op'. De soortnaam herhaalt de geslachtsnaam, Nieuwlatijn voor snip (tautoniem). Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Zweden.