Alle soorten › Zangvogels › Kardinaalachtigen › Witvleugeltangare
Witvleugeltangare | Piranga leucoptera
White-winged Tanager | Tángara ala blanca | Sanhaço-de-asa-branca
De witvleugeltangare is de kleinste Piranga van het gidsgebied, een bewoner van de boomkruinen van vochtig bergbos van Mexico tot Bolivia. Beide seksen hebben zwarte vleugels met twee brede witte vleugelstrepen. Paren en kleine groepjes trekken vaak mee met gemengde groepen in het bladerdak.
Geluid
De zang is een hoge, dunne reeks fluittonen, bijvoorbeeld sie-wie-tsiet, vaak herhaald. De roep is een dun, tweetonig pie-tsie of een droog tsjip.
Opname: José María Loaiza B. — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
13–14 cm, met een vrij korte, donkere snavel. Het mannetje is scharlakenrood, met een zwart masker rond het oog en de snavelbasis, zwarte vleugels met twee brede witte vleugelstrepen en een zwarte staart. Het vrouwtje is olijfgeel van boven en geel van onderen, met hetzelfde zwarte vleugelpatroon en eveneens witte vleugelstrepen, en een smal donker teugelvlekje. Jonge mannetjes lijken op het vrouwtje, met oranjegele tinten.
Verwarringssoorten
De zwartvleugeltangare Piranga olivacea is groter, met een lichtere, dikkere snavel en zwarte vleugels zonder witte vleugelstrepen; hij is wintergast in het laagland en de voetheuvels. De vermiljoentangare Calochaetes coccineus is groter, helder vermiljoenrood met een zwarte keel en zonder witte vleugelstrepen. Vrouwtjes van de zomertangare Piranga rubra zijn groter en egaal geelachtig, zonder donkere vleugels met witte strepen.
Leefgebied
Boomlaag en randen van vochtig bergbos, voetheuvelbos en nevelwoud, ook oudere secundaire bossen en halfopen terrein met hoge bomen, ruwweg tussen 1000 en 2500 m, plaatselijk lager of hoger. Zoekt in de buitenste takken naar insecten en vruchten, meestal hoog in de bomen. Leeft in paren of groepjes, vaak met gemengde groepen. Het nest is een ondiepe kom hoog in een boom.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia in alle Andesketens en in de Sierra Nevada de Santa Marta en de Serranía de Perijá. In Ecuador op beide flanken van de Andes. In Peru op de oostflank over de hele lengte van het land. In Bolivia in de Yungas en op de oostflank tot Santa Cruz. Ontbreekt op de Galápagos. Buiten het gidsgebied van Mexico tot Panama en in Venezuela, en in het tepuigebied van Guyana en Brazilië.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Kijk in bergbos naar gemengde groepen in het bladerdak; de witte vleugelstrepen zijn van onderen ook bij vrouwtjes te zien. De hoge tweetonige roep verraadt de vogels vaak eerder dan hun kleur.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. De soort is wijdverbreid en verdraagt bosranden en secundair bos.
Wetenschappelijke naam
Piranga leucoptera | Trudeau, 1840
Trudeau beschreef de soort in 1840 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Piranga werd in 1808 ingevoerd door Vieillot. De geslachtsnaam komt van het Tupi-woord tijepiranga, de naam van een onbekend klein vogeltje. De soortnaam komt van Grieks leukos, 'wit', en pteron, 'vleugel', naar de witte vleugelstrepen. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Mexico.