Alle soorten › Steltloperachtigen › Meeuwen, sterns en schaarbekken › Zuidzeeopaalstern
Zuidzeeopaalstern | Gygis candida
Blue-billed White Tern | Charrán blanco piquiazul | Grazina-de-bico-azul
De zuidzeeopaalstern is een kleine, geheel witte stern van tropische oceaaneilanden, met grote zwarte ogen en een donkere snavel met een blauwe basis. In het gidsgebied komt hij alleen als zeer zeldzame dwaalgast op zee voor. De soort bouwt geen nest: het ene ei wordt op een kale tak of richel gelegd.
Geluid
Raspende, zoemende roepen, ongeveer hech-hech, vooral bij de broedplaats; op zee meestal stil.
Voor deze soort is nog geen opname met een geschikte Creative Commons-licentie beschikbaar.
Herkenning
28–33 cm, met brede, afgeronde vleugels en een licht gevorkte staart. Het hele kleed is wit; de vleugels zijn tegen het licht doorschijnend. Rond het grote zwarte oog ligt een smalle zwarte ring, waardoor het oog nog groter lijkt. De snavel is zwart met een duidelijk blauwe basis, licht opgewipt. De poten zijn blauwgrijs met lichte zwemvliezen. De seksen zijn gelijk. Jongen hebben bruine vlekken en bandering op rug en vleugels en een donkere vlek achter het oog. De vlucht is licht en fladderend.
Verwarringssoorten
Geen andere stern in het gidsgebied is geheel wit. Keerkringvogels (Phaethon) zijn groter, hebben een rode of gele snavel, zwarte tekening op kop en vleugels en lange middelste staartpennen. Witte sterns met een zwarte kap, zoals de visdief Sterna hirundo, hebben een grijze rug en een zwarte kap.
Leefgebied
Open tropische oceaan en eilanden met bomen, struiken of rotsen. Vangt kleine vissen en inktvissen die hij van het wateroppervlak pikt of met een korte duik vangt, vaak samen met andere zeevogels boven scholen roofvis. Het ei wordt zonder nest in een vork van een tak, op een richel of op een rots gelegd.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In het gidsgebied alleen een zeer zeldzame dwaalgast op zee voor de Pacifische kust; er zijn slechts enkele waarnemingen. Ontbreekt in Bolivia. Buiten het gidsgebied broedt de soort op tropische eilanden in de Stille en de Indische Oceaan.
Hoe en wanneer kijken
Alleen bij uitzondering te verwachten tijdens tochten op zee ver voor de Pacifische kust; let op een kleine witte stern met fladderende vlucht.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. Op sommige eilanden bedreigen ingevoerde ratten en katten de broedvogels.
Wetenschappelijke naam
Gygis candida | (Gmelin, 1789) (GBIF: Gygis alba)
Gmelin beschreef de soort in 1789 als Sterna Candida; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Gygis werd in 1832 ingevoerd door Wagler. De geslachtsnaam komt van Grieks gugēs, een mythische watervogel die door Dionysius wordt genoemd. De soortnaam is Latijn candidus, 'glanzend wit', naar het witte verenkleed. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Kiritimati (Christmaseiland), Kiribati.