Alle soorten › Zangvogels › Muggenvangers › Zwartborstmuggensluiper
Zwartborstmuggensluiper | Microbates collaris
Collared Gnatwren | Soterillo acollarado | Bico-assovelado-de-coleira
De zwartborstmuggensluiper is een kleine, kortstaartige vogel met een lange, rechte snavel, een gestreepte kop en een zwarte band over de witte borst. Hij leeft in de ondergroei van het Amazonebos en trekt vaak mee met gemengde groepen van miervogels. In het gidsgebied komt hij alleen in het noordwestelijke Amazonegebied voor.
Geluid
De zang is een lange, hoge, ijle fluittoon, vaak licht dalend, pieeeuw, met tussenpozen herhaald. De roep is een nasaal, schor gesnater.
Opname: Alexandre GRAVE — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
10–11 cm, met een lange, dunne, rechte snavel en een korte staart die vaak schuin omhoog wordt gehouden. De bovendelen zijn warm bruin. Het gezicht is wit, met een smalle zwarte oogstreep en een zwarte baardstreep; de wangen zijn zwartachtig omrand. Keel en buik zijn wit, met een brede zwarte band over de borst; de flanken zijn grijs. De poten zijn lang en grijsroze. De seksen zijn gelijk; jonge vogels zijn doffer, met een minder scherpe borstband.
Verwarringssoorten
De grijsbuikmuggensluiper Microbates cinereiventris heeft een roodbruin gezicht en grijze onderdelen zonder zwarte borstband en leeft vooral aan de voet van de Andes. De zwartstaartmuggensluiper Ramphocaenus melanurus heeft een veel langere, smalle staart en een geelbruine kop en onderzijde zonder borstband. Winterkoningen als de corayawinterkoning Pheugopedius coraya hebben een kortere snavel en gebandeerde vleugels of staart.
Leefgebied
Dichte ondergroei van vochtig terra-firmebos in het laagland, vooral in wat open ondergroei op heuvelachtige bodem, meestal onder 500 m. Zoekt insecten en spinnen laag boven de grond, in paren, vaak samen met gemengde groepen van miervogels in de ondergroei. Het nest is een open kom laag in de ondergroei.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia in het Amazonelaagland in het zuidoosten. In Ecuador in het oostelijke laagland. In Peru in het noordoosten (Loreto), vooral ten noorden van de Amazone. Ontbreekt in Bolivia en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in het zuiden van Venezuela, de Guyana's en het noorden van Brazilië.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Loop langzaam over paden door ongestoord terra-firmebos en let op gemengde groepen in de ondergroei. De hoge, ijle fluittoon verraadt de vogel vaak eerder dan dat je hem ziet; hij beweegt laag en wipt met de staart.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. De soort is afhankelijk van ongestoord laaglandbos en verdwijnt waar het bos wordt gekapt of sterk versnipperd.
Wetenschappelijke naam
Microbates collaris | (Pelzeln, 1868)
Pelzeln beschreef de soort in 1868 als Rhamphocaenus collaris; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Microbates werd in 1873 ingevoerd door Sclater & Salvin. De geslachtsnaam komt van Grieks mikros, 'klein', en batēs, 'loper', van bainō, 'stappen'. De soortnaam is Latijn collaris, 'van de hals, met kraag', naar de zwarte borstband. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Manaus (Barra do Rio Negro), Amazonas, Brazilië.