Alle soorten › Uilen › Echte uilen › Zwartgestreepte bosuil
Zwartgestreepte bosuil | Strix huhula
Black-banded Owl | Cárabo negro | Coruja-preta
De zwartgestreepte bosuil is een middelgrote, zwarte uil zonder oorpluimen, van kop tot staart fijn wit gebandeerd. Hij is de oostelijke tegenhanger van de zwart-witte bosuil en leeft in het Amazonelaagland en de voetheuvels ten oosten van de Andes. Hij leeft vooral in het bladerdak van hoog bos en wordt meestal alleen gehoord.
Geluid
Een reeks diepe, holle tonen die eindigt in een luidere, stijgende toon, hu-hu-hu-HOO, en een enkelvoudig, stijgend whooOOO, vooral na de schemering en voor zonsopgang.
Opname: Juan Freile — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
30–36 cm, met een ronde kop, donkere ogen en een geelachtige snavel. Het hele verenkleed is zwart tot zwartbruin, met fijne, regelmatige witte dwarsbandjes; op de bovendelen zijn de bandjes smaller en onregelmatiger, op de onderdelen breder en dichter. De gezichtssluier is zwart met smalle, witte concentrische lijnen. De staart is zwart met enkele smalle witte banden. De poten zijn geelachtig. De seksen zijn gelijk.
Verwarringssoorten
De zwart-witte bosuil Strix nigrolineata heeft een egaal zwarte rug en kruin en witte onderdelen met smalle zwarte bandjes; hij leeft ten westen van de Andes. De bonte bosuil Strix virgata is bruin, met een lichte sluier en gestreepte onderdelen. De gestreepte briluil Pulsatrix melanota is groter, met oranjebruine ogen, witte wenkbrauwen en een bruine borstband.
Leefgebied
Hoog regenwoud op terra firme, várzea-bos, galerijbos en bosranden, ook secundair bos met oude bomen, van het laagland tot ongeveer 1000 m, plaatselijk hoger in de voetheuvels. Jaagt 's nachts in het bladerdak en de middelste lagen op grote insecten, vleermuizen, kleine knaagdieren en kikkers. Broedt in boomholten.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia in het laagland ten oosten van de Andes, in het Amazonegebied en het Orinocobekken. In Ecuador in het oostelijke laagland en de voetheuvels. In Peru in het oostelijke laagland en de voetheuvels. In Bolivia in het laagland van het noorden en oosten. Ontbreekt op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in Venezuela, de Guyana's, Brazilië, Paraguay en het noordoosten van Argentinië.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Luister na de schemering vanaf een open plek, een rivieroever of een uitkijktoren in Amazonebos naar de diepe roepen. De uil zit vaak hoog in een boom aan de rand van een open plek.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. De soort heeft een groot verspreidingsgebied, maar is gebonden aan bos en gaat achteruit waar regenwoud wordt gekapt.
Wetenschappelijke naam
Strix huhula | Daudin, 1800
Daudin beschreef de soort in 1800 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Strix werd in 1758 ingevoerd door Linnaeus. De geslachtsnaam komt van Latijn strix (Grieks strinx), 'uil', in de oudheid een krijsende nachtvogel. De soortnaam komt van Huhul, een Franse klanknabootsende naam voor deze uil die Levaillant in 1799 gebruikte. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Cayenne, Frans-Guyana.