Alle soorten › Zangvogels › Honingzuigers › Bocages honingzuiger
Bocages honingzuiger | Nectarinia bocagii
Bocage's Sunbird | Suimanga de Bocage
Bocages honingzuiger is een weinig bekende, bijna-endemische honingzuiger van de Angolese hoogvlakte. Het mannetje is een donkere, violetblauw glanzende vogel met verlengde middelste staartpennen; hij leeft in grasland met protea's en verspreide struiken.
Geluid
Weinig beschreven. De roep is een scherp, metalig tsjik; het gezang is een snel, hoog gekwetter van tjilpende noten, zoals bij verwante langstaartige honingzuigers.
Opname: Wayne Paes — CC BY-NC-SA 4.0 · omgezet naar mono · xeno-canto
Herkenning
Het mannetje is 17 tot 19 cm inclusief de verlengde middelste staartpennen, het vrouwtje ongeveer 14 cm. Het mannetje heeft kop, rug en borst met een donkere violetblauwe tot purperen glans, en zwarte vleugels, buik en staart; er zijn geen okselpluimen. Het vrouwtje is olijfbruin boven en vuilgeel onder met donkere strepen op keel en borst, en heeft een korte, donkere staart. De snavel is lang en sterk gebogen. Buiten de broedtijd kan het mannetje doffer zijn.
Verwarringssoorten
De bronshoningzuiger (Nectarinia kilimensis), die in de hooglanden van West-Angola voorkomt, heeft een bronsgroene in plaats van violetblauwe glans; zijn vrouwtje lijkt sterk op dat van deze soort, zodat een vrouwtje alleen in gezelschap van een mannetje zeker te benoemen is. De amethisthoningzuiger (Chalcomitra amethystina) heeft een korte staart, een groene kruin en een purperen keelvlek op een fluweelzwart lichaam. Het mannetje van de emeraldhoningzuiger (Nectarinia famosa) komt in Angola niet voor.
Leefgebied
Open en vochtig grasland op de hoogvlakte, vaak met verspreide protea's en struiken, graslandranden van miombo en vochtige graslandlaagten (dambo's), ongeveer tussen 1200 en 1800 m. Foerageert op bloeiende protea's en andere struiken.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van zuidelijk Afrika.
Verspreiding en trek
Binnen het gebied alleen in Angola, op de centrale hoogvlakte (het Bié-plateau) en in de graslanden van het oosten en noordoosten van het land. Daarbuiten alleen in het zuiden van Congo-Kinshasa. Er zijn geen zekere waarnemingen uit Zambia.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek op de hoogvlakte rond Huambo en Bié in open protea-grasland, vooral waar protea's bloeien. Het mannetje zit vaak op een protea of een hoge grashalm; bij tegenlicht lijkt het zwart, dus wacht tot de zon er vol op staat om de violette glans en de lange staart te zien.
Staat van instandhouding
Niet bedreigd, maar weinig bekend en zelden gezien. Het leefgebied op de Angolese hoogvlakte staat onder druk door omzetting van grasland in akkerland, houtkap en te frequent branden.
Wetenschappelijke naam
Nectarinia bocagii | Shelley, 1879
Shelley beschreef de soort in 1879 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Nectarinia werd in 1811 ingevoerd door Illiger. Nectarinia is afgeleid van het Griekse nektar, de godendrank uit de Griekse mythologie, via nektarinos, 'van nectar' — naar de bloemnectar waarvan honingzuigers leven. bocagii eert de Portugese zoöloog José Vicente Barbosa du Bocage (1823–1907), directeur van het museum in Lissabon en kenner van de vogels van Angola. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Caconda, Huíla, Angola.