Vliegenvangers | Muscicapidae

Chats, Old World flycatchers and allies | Papamoscas y afines

Wereldwijd is dit een grote familie van de Oude Wereld; in dit gebied broeden er maar enkele soorten, in het uiterste noordwesten, en verschijnen de overige als dwaalgast op de westelijke eilanden. Wat de leden delen is een rechtop zittende houding op een lage uitkijkpost — een steen, een paaltje, een graspol — van waaruit ze zich op een prooi op de grond laten vallen om daarna terug te keren; de poten zijn slank en betrekkelijk lang, de snavel kort en aan de basis breed. Het verenkleed is meestal grijs of bruin, met de kleur geconcentreerd op keel, stuit of staartbasis, die pas oplicht als de vogel wegvliegt of de staart spreidt. Er wordt in nauwe spleten gebroed: tussen stenen, in een verlaten knaagdierhol of onder een overhangende pol, met een smalle toegang naar diep in de holte. De zang is luid en gevarieerd en bevat vaak nagebootste flarden. De noordwestelijke broedvogels trekken in het najaar niet zuidwaarts over het continent, maar keren over zee terug naar Azië en reizen van daar door tot in Afrika of Zuid-Azië.