Alle soorten › Genten en aalscholvers › Fregatvogels › Amerikaanse fregatvogel
Amerikaanse fregatvogel | Fregata magnificens
Magnificent Frigatebird | Fragata magnífica | Tesourão
De amerikaanse fregatvogel is de fregatvogel van de kusten van het vasteland: boven havens, baaien en mangrove hangt hij vrijwel zonder vleugelslag in de wind. Hij heeft naar verhouding het laagste gewicht per vleugeloppervlak van alle vogels en kan dagenlang in de lucht blijven, maar niet op het water landen. Een groot deel van zijn voedsel jaagt hij andere zeevogels af.
Geluid
Op zee stil. In de kolonie laten mannetjes met opgeblazen keelzak een droog, ratelend snavelgeklepper en een trommelend geluid horen.
Opname: Leonardo Ordóñez-Delgado — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
89–114 cm, met zeer lange, smalle, gehoekte vleugels, een lange, diep gevorkte staart en een lange, grijze, haakvormige snavel. Het mannetje is geheel zwart met een paarse glans op de rug en een rode keelzak, die in de balts tot een grote ballon wordt opgeblazen. Het vrouwtje is groter, zwartbruin met een zwarte keel, een witte borst die als een V naar de flanken loopt, en een blauwe oogring. Jonge vogels hebben een witte kop en een witte borst en buik. Het volwassen kleed wordt pas na vier tot zes jaar bereikt.
Verwarringssoorten
De grote fregatvogel Fregata minor broedt in het gidsgebied vooral op de Galápagos en is langs het vasteland zeldzaam. Het mannetje heeft een groene glans op de rug en een lichte band over de bovenvleugel; het vrouwtje heeft een witte tot grijswitte keel en een rode oogring. Jonge vogels zijn alleen met moeite te onderscheiden; jonge grote fregatvogels hebben vaker een roestbruine zweem op kop en borst.
Leefgebied
Kustzee, baaien, estuaria en mangrove, ook boven havens en vissersdorpen; zelden ver op zee. Pakt vis, inktvis en jonge schildpadden van het wateroppervlak zonder te landen, eet visafval bij vissersboten en jaagt genten, pelikanen en sterns na tot ze hun prooi loslaten. Broedt in kolonies in mangrove en laag struweel op eilanden; het nest is een platform van takjes.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Ecuador langs de hele kust, met kolonies onder meer op Isla de la Plata en in de Golf van Guayaquil, en algemeen op de Galápagos, onder meer op North Seymour. In Colombia langs de Caribische en de Pacifische kust en rond de eilanden. In Peru vooral langs de noordkust, zuidwaarts schaarser. Niet in Bolivia. Buiten het gidsgebied langs de tropische kusten van de Atlantische Oceaan en de oostelijke Stille Oceaan, van Mexico en Florida tot in Brazilië, en op de Kaapverdische Eilanden.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Boven de havens van Puerto López, Salinas en Manta en boven de mangrove van Tumbes hangen groepen in de wind. Op North Seymour broeden ze naast grote fregatvogels, zodat mannetjes met opgeblazen keelzak van beide soorten te vergelijken zijn.
Staat van instandhouding
Niet bedreigd. De wereldpopulatie is groot. Plaatselijk vormen kap van mangrove, verstoring van broedeilanden en ingevoerde roofdieren een bedreiging.
Wetenschappelijke naam
Fregata magnificens | Mathews, 1914
Mathews beschreef de soort in 1914 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Fregata werd in 1799 ingevoerd door De Lacépède. De geslachtsnaam komt van Frans frégate (Italiaans fregata), 'fregat', een snel oorlogsschip, een naam die zeelieden aan deze vogels gaven. De soortnaam komt van Latijn magnificens, 'groots, statig'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Isla Santa Fe, Galápagos.