Alle soorten › Steltloperachtigen › Meeuwen, sterns en schaarbekken › Grijze meeuw
Grijze meeuw | Leucophaeus modestus
Grey Gull | Gaviota gris | Gaivota-cinzenta
De grijze meeuw is een effen grijze meeuw van de koele kust van de Humboldtstroom. Hij broedt diep in de kale Atacamawoestijn, tientallen kilometers van zee, en vliegt dagelijks naar de kust om voedsel te zoeken. Op de zandstranden van Peru is hij een van de talrijkste meeuwen.
Geluid
Een zacht, miauwend kwèè en korte, hese roepen; vooral te horen in groepen op het strand.
Opname: Barry Edmonston — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
43–46 cm, met een zwarte snavel en zwarte poten. Volwassen vogels zijn vrijwel geheel grijs, met donkerdere vleugels, een zwartachtige vleugelpunt, een brede witte achterrand aan de armpennen en een grijze staart met een zwarte eindband en een witte rand. In broedkleed is de kop witachtig; in winterkleed is de kop bruingrijs, gelijk aan de rest van het lichaam. Jonge vogels zijn egaal grijsbruin met lichte randen aan de veren van de bovendelen en een donkere staart. De seksen zijn gelijk.
Verwarringssoorten
De Belchers meeuw Larus belcheri is groter, met een zwarte mantel, een witte onderzijde en een gele snavel met een rood-zwarte punt. De lavameeuw Leucophaeus fuliginosus is donkerder, met een zwartachtige kop en witte ooglidranden, en leeft alleen op de Galápagos. Jonge Franklins meeuwen Leucophaeus pipixcan en lachmeeuwen Leucophaeus atricilla hebben een witte onderzijde en een witte stuit.
Leefgebied
Zandstranden, vooral waar de golven uitlopen, en ook estuaria, havens en kustwater. Rent achter terugtrekkende golven aan en pikt zandkrabbetjes (Emerita) en andere ongewervelden uit het natte zand; eet ook visafval. Broedt in losse kolonies op de kale grond van de binnenlandse woestijn en de oudervogels vliegen om beurten heen en weer naar de kust.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Peru langs de hele kust, vooral talrijk in het midden en zuiden. In Ecuador langs de kust, vooral buiten de broedtijd van de soort. In Colombia zeldzaam aan de Pacifische kust in het zuiden. Ontbreekt in Bolivia. De bekende broedkolonies liggen in de Atacamawoestijn van Noord-Chili; broeden in het uiterste zuiden van Peru is mogelijk. Buiten het gidsgebied langs de kust van Chili.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Loop over de zandstranden ten zuiden van Lima of langs de zuidkust van Peru, waar groepen grijze meeuwen de branding volgen. Let op de effen grijze kleur, de zwarte snavel en poten en de witte achterrand van de vleugel.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. De broedkolonies in de woestijn zijn gevoelig voor verstoring door voertuigen en mijnbouw, en de stand schommelt met de voedselbeschikbaarheid tijdens El Niño.
Wetenschappelijke naam
Leucophaeus modestus | (Tschudi, 1843)
Tschudi beschreef de soort in 1843 als Larus modestus; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Leucophaeus werd in 1855 ingevoerd door Bruch. De geslachtsnaam komt van Grieks leukos, 'wit', en phaios, 'donker'. De soortnaam komt van Latijn modestus, 'bescheiden' of 'sober', naar het effen grijze verenkleed. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Lurín, Lima, Peru.