Alle soorten › Steltloperachtigen › Meeuwen, sterns en schaarbekken › Incastern
Incastern | Larosterna inca
Inca Tern | Charrán inca | Trinta-réis-inca
De incastern is een leigrijze stern met een rode snavel en een witte, gekrulde snor die van de mondhoek langs de wang naar beneden hangt. Hij leeft alleen in de koude Humboldtstroom langs de kusten van Peru en Chili, waar hij in groepen vist boven scholen ansjovis. Het is de enige soort in zijn geslacht.
Geluid
Een kort, kattenachtig, miauwend miau of een krassend krrah, in groepen en bij de kolonie vaak druk door elkaar.
Opname: Cristian Pinto Fernandez — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
39–42 cm, een middelgrote stern met een licht gevorkte staart. Het verenkleed is donker leigrijs, met een zwartachtige kruin en een witte achterrand aan de armpennen. Een lange, witte, gekrulde veerpluim loopt van de snavelbasis onder het oog naar de hals. Snavel en poten zijn rood, aan de snavelbasis zit een gele, vlezige huidplooi. De seksen zijn gelijk. Jonge vogels zijn bruiner, met een donkere snavel en poten en nog zonder of met een korte snor.
Verwarringssoorten
Door de leigrijze kleur, de rode snavel en de witte snor is de incastern met geen andere stern in het gidsgebied te verwarren. De noddy Anous stolidus is bruin met een lichte kruin en een zwarte snavel, en leeft vooral op open zee en de Galápagos. De grijze meeuw Leucophaeus modestus is ook grijs, maar groter en zwaarder, met een lichte kop in broedkleed, een zwarte snavel en een meeuwenvlucht.
Leefgebied
Rotskusten, zeekliffen, guano-eilanden, havens en pieren, en de koele kustzee van de Humboldtstroom. Vist in groepen door vanuit de vlucht te duiken of vis van het oppervlak te pikken, vooral ansjovis en andere kleine scholvis; volgt ook zeeleeuwen, aalscholvers en vissersboten voor visresten. Broedt in holen en spleten in rotsen, onder stenen en in oude nestholen van pinguïns en stormvogels, en tegenwoordig ook in kunstmatige bouwsels in havens.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Peru langs de hele kust, het talrijkst rond de guano-eilanden van het midden en het zuiden. In Ecuador een schaarse gast aan de zuidwestkust, vooral na El Niño-jaren. In Colombia hooguit een dwaalgast. Ontbreekt in Bolivia en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied langs de kust van het noorden en midden van Chili.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek in havens en op rotskusten bij Lima, zoals in Pucusana en Chorrillos, en bij de Islas Ballestas bij Paracas; vogels zitten vaak in groepen op kades, boten en rotsen en laten zich van dichtbij bekijken.
Staat van instandhouding
Gevoelig. De stand schommelt sterk met El Niño, wanneer de voedselrijke koude stroming tijdelijk wegvalt, en wordt verder bedreigd door overbevissing van de ansjovis, verstoring op de broedeilanden en ingevoerde ratten en katten.
Wetenschappelijke naam
Larosterna inca | (Lesson & Garnot, 1827)
Lesson & Garnot beschreef de soort in 1827 als Sterna Inca; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Larosterna werd in 1852 ingevoerd door Blyth. De geslachtsnaam combineert de geslachtsnamen Larus (meeuw) en Sterna (stern), omdat de soort kenmerken van beide heeft. De soortnaam verwijst naar de Inca's, het volk van het oude rijk in Peru, waar de soort voorkomt. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Lima, Peru.