Alle soorten › Stormvogelachtigen › Noordelijke stormvogeltjes › Californisch stormvogeltje

Californisch stormvogeltje | Hydrobates homochroa

Ashy Storm-Petrel | Paíño ceniciento

Het Californisch stormvogeltje is het meest bedreigde stormvogeltje van Noord-Amerika: een klein, egaal roetbruin vogeltje dat vrijwel zijn hele bestaan binnen een handvol eilanden voor de Californische kust doorbrengt. De helft van de wereldpopulatie broedt op de Farallon-eilanden bij San Francisco. Anders dan de meeste verwanten trekt hij niet weg na het broedseizoen.

Californisch stormvogeltje (Hydrobates homochroa)
Foto: National Park Service — Public domain · Wikimedia Commons

Geluid

Aan de kolonie, die hij zoals alle stormvogeltjes uitsluitend 's nachts bezoekt, klinken zachte, hese kreetjes en gorgelende geluiden vanuit de nestholte. Op open zee is hij stil. Zijn aanwezigheid op zee verraadt zich overdag hooguit aan een enkel opgeschrikt vogeltje dat wegfladdert van een naderende boot; de meeste jachtactiviteit vindt 's nachts plaats.

Luister: RoepXC838760

Opname: Matthew L. Brady — CC BY-NC-SA 4.0 · Southeast Farallon Island, San Francisco County, California, United States · xeno-canto

Herkenning

Een klein, egaal donkerbruin stormvogeltje zonder lichte stuit of vleugeltekening, met een matig gevorkte staart. De vlucht is licht fladderend, met een ondiepe, aarzelende opslag die hem onderscheidt van de vastere vleugelslag van grotere verwanten. Mannetje en vrouwtje zijn gelijk, en juveniele vogels lijken sterk op de volwassen vogel.

Verwarrings­soorten

Het zwart stormvogeltje is duidelijk groter, met een dieper gevorkte staart en een trage, diepe vleugelslag. Het dwergstormvogeltje is kleiner en heeft een korte wigvormige in plaats van gevorkte staart en een snellere, laag scherende vlucht. Het vaal stormvogeltje heeft een witte stuit die het Californisch stormvogeltje geheel mist.

Leefgebied

Hij blijft het hele jaar in de buurt van zijn broedeilanden, boven de voedselrijke ondiepe zeebodem en kelpwouden van de Californiastroom, waar 's nachts inktvis en diepzeevisjes als lantaarnvisjes naar het oppervlak stijgen. Voor het broeden gebruikt hij rotsspleten, grotten en kleine holen op onbewoonde eilanden; een bekende broedplek is een zeegrot op Santa Cruz Island. Grote afstanden over open oceaan mijdt hij, anders dan de zwart stormvogeltje.

Waar de vogel het meest zit, ingedeeld volgens de USNVC — de vegetatie-indeling van de Verenigde Staten en Canada — en CMECS voor zee en kust.

Verspreiding en trek

Hij broedt op zeventien eilanden voor de Californische kust, met de belangrijkste kolonies op de Farallon-eilanden en Santa Cruz Island; enkele kleine, mogelijk niet meer actieve kolonies lagen op eilanden voor Noord-Neder-Californië. Buiten het broedseizoen onderneemt hij geen echte trek en blijft hij binnen de Californiastroom, van centraal Californië tot ruwweg de Mexicaanse grens.

  • Jaarrond
  • Broedvogel (zomer)
  • Doortrek
  • donker = kerngebied, licht = dun verspreid
De kaart is een dichtheidsveld en geen ingetekende arealgrens: hij is opgebouwd uit de waarnemingen zelf en houdt zich daarom niet aan staats- of landsgrenzen. Zowel de seizoenskleur als de kleurdiepte komt per hokje uit de tellingen van GBIF (2006–2026), geteld per hokje van 0,7° en gedeeld door alle vogelwaarnemingen in datzelfde hokje — zo telt niet mee hoeveel vogelaars er kijken. Elk hokje wordt afzonderlijk in juni–juli, december–januari en de trekmaanden geteld, en krijgt de kleur van het seizoen dat er wint; een hokje heet pas broedvogel of wintervogel als het andere seizoen er bijna leeg is. Landcontouren: Natural Earth (publiek domein). Deze soort komt in een klein gebied voor; de kaart is daarop ingezoomd.

Waar en wanneer kijken

Pelagische boottochten vanuit Half Moon Bay of Santa Cruz bieden de beste kans, al is het Californisch stormvogeltje door zijn nachtelijke gewoontes op zee overdag minder te zien dan zijn verwanten; let op het egaal donkere verenkleed zonder stuitvlek en de lichte, aarzelende vleugelslag.

Staat van instandhouding

De IUCN beoordeelt het Californisch stormvogeltje als bedreigd (EN); de wereldpopulatie wordt geschat op ongeveer tienduizend vogels. Op de broedeilanden vormen Californische meeuwen en holenuilen een belangrijke natuurlijke predator, terwijl licht van vissersboten vogels desoriënteert en olievervuiling een risico blijft. Doordat de kolonies op zo weinig plekken geconcentreerd zijn, is de soort daarnaast kwetsbaar voor veranderingen in zeetemperatuur en voedselaanbod door klimaatverandering.

Wetenschappelijke naam

Hydrobates homochroa | (Coues, 1864)

Coues beschreef de soort in 1864 als Cymochorea homochroa; sindsdien is ze in een ander geslacht geplaatst, vandaar de haakjes om auteur en jaartal. Ze behoort nu tot Hydrobates. homochroa is Grieks voor 'van gelijke kleur', naar het egale, ongetekende verenkleed zonder de lichte stuit van veel verwanten. De typelocatie zijn de Farallon-eilanden in Californië.