Noordelijke stormvogeltjes | Hydrobatidae

Northern storm petrels | Paíños del norte

Het voedsel wordt van het wateroppervlak gepikt terwijl de vogel er vlak boven fladdert en met de poten het water aantikt, de vleugels omhoog en het lichaam bijna stil; zo worden kleine kreeftjes, visjes en vetdruppels opgenomen. De neusgaten liggen in een buisje boven op de snavel, en de reuk is zo goed ontwikkeld dat een olievlek op zee van ver wordt gevonden en de vogel in het donker zijn eigen hol aan de geur terugvindt. Gebroed wordt op onbewoonde eilanden, in een zelfgegraven gang of een rotsspleet, met één wit ei; blijft een ouder langer weg om te foerageren, dan kan dat ei enkele dagen koud liggen zonder verloren te gaan. Het jong krijgt een energierijke maagolie te eten en weegt op zijn zwaarst meer dan een volwassen vogel. De kolonie wordt alleen in het donker bezocht, om meeuwen te ontlopen; uit de holen klinkt dan een aanhoudend snorren en ratelen. Wie een broedende vogel oppakt, krijgt die olie uit de maag naar buiten gespoten.