Nieuwewereldgieren | Cathartidae

New World vultures | Buitres del Nuevo Mundo | New World vultures

In het gebied van de gids komen zes soorten in vier geslachten voor: de zwarte gier en de kalkoengier zijn vrijwel overal te zien, van steden en vuilnisbelten tot open land, kustwoestijn en bergdalen, de kleine geelkopgier zweeft laag boven savannes en moerassen, de grote geelkopgier en de koningsgier leven boven ongerept laaglandbos van de Amazone-aanloop, en de Andescondor zweeft boven de hoge Andes en plaatselijk langs de kust van Peru. De kop en vaak ook de hals zijn kaal, wat het schoonhouden bij het eten van kadavers vergemakkelijkt; bij de koningsgier is die huid fel oranje, rood en paars. De vleugels zijn lang en breed, en de vogels zweven urenlang zonder vleugelslag. Kalkoengieren en geelkopgieren vinden aas op de geur, een zintuig dat bij weinig andere vogels zo goed ontwikkeld is, en andere gieren volgen hen daarbij. De voeten zijn zwak en dienen niet om te grijpen, de neusgaten zijn doorgaand en een stemkop ontbreekt, zodat alleen sissen en grommen te horen is. Bij warmte bevuilen ze hun poten met uitwerpselen om af te koelen. Een nest wordt niet gebouwd: een of twee eieren liggen in een holle boom, een rotsspleet of op een richel, en de jongen worden gevoerd met uitgebraakt voedsel.