Valken | Falconidae

Falcons | Halcones

Op de snijrand van de bovensnavel zit een scherpe tand die in een uitsparing van de ondersnavel valt: valken doden hun prooi met een beet in de nek, en niet, zoals haviken, met de kracht van de voet. De vleugel is lang en spits en de slag stijf en roeiend; in het neusgat zit een klein benig knobbeltje, dat de luchtstroom bij snelle duikvluchten breekt. De kleinste soort van de familie is ter grootte van een mus en jaagt vanaf een lage uitkijkpost op hagedissen en insecten; de grootste pakken duiven en francolijnen in de lucht. Ze maken geen nest, maar leggen op een rotsrichel, in een boomholte, op een gebouw of in een verlaten nest van kraaien, roofvogels of hamerkoppen; de dwergvalk legt in een van de kamers van de metersgrote gemeenschappelijke nesthoop van de republikeinwever. De eieren zijn roomkleurig en dicht bedekt met roodbruine vlekken, wat ze onderscheidt van de witte of blauwige eieren van de andere dagroofvogels; het legsel telt meestal twee tot vijf eieren, en het vrouwtje bebroedt ze grotendeels terwijl het mannetje het voedsel aandraagt. Enkele soorten zijn buiten de broedtijd in grote aantallen aanwezig en slapen dan gezamenlijk in bomen van dorpen en steden, met honderden tot vele duizenden vogels op één slaapplaats.