Spitsmuizen | Soricidae

Shrews | Musarañas

Zeer kleine zoogdieren met een lange, spitse snuit vol snorharen, minuscule ogen en een verbruik dat zo hoog ligt dat de meeste soorten om de paar uur moeten eten of sterven. De tandpunten zijn scherp en snijdend; bij de bos- en waterspitsmuizen zijn ze roodbruin gekleurd door ijzer dat in het glazuur van de punten is ingebouwd en dat het slijten vertraagt. Op de flanken liggen klieren met een muskusachtige geur die de dieren voor veel roofdieren oneetbaar maakt — een kat doodt ze wel, maar eet ze niet op. De waterspitsmuizen zwemmen met franjes van stijve haren langs voeten en staart en verlammen prooi met giftig speeksel. Verscheidene soorten krimpen in de herfst: gewicht, organen en zelfs de hersenen nemen af en groeien in het voorjaar deels terug. De worpen volgen elkaar snel op, en bij sommige soorten trekken de jongen achter de moeder aan in een sleep, elk zich vastbijtend in de vacht van de voorganger.