Afrikaanse baardvogels | Lybiidae

African barbets | Barbudos africanos

Gedrongen vogels met een grote kop, een korte hals en een zware snavel die aan de basis breed is en bij veel soorten aan de snijrand getand; rond snavelbasis en neusgaten staat een krans van stijve borstelharen, waaraan de groep zijn naam dankt. Het voedsel bestaat in hoofdzaak uit vruchten, vijgen voorop, aangevuld met de bessen van de op takken groeiende vogellijm en in de broedtijd met insecten en termieten; de zaden worden onverteerd uitgescheiden of uitgebraakt, zodat de familie in de verspreiding van beide plantengroepen een aandeel heeft. De nestholte wordt zelf uitgehakt in dood, zacht hout: bij de dwergbaardvogels een ronde opening van nauwelijks twee centimeter in een afgestorven stam of tak, vaak aan de onderzijde daarvan. Het geluid is monotoon en draagt ver — bij de kleine soorten een minutenlang herhaalde tik of klop op één toonhoogte, bij de grotere een duet waarin man en vrouw hun noten om beurten inbrengen, met wiegende kop, opgezette keel en klapperende vleugels. Zwart en wit worden gecombineerd met rood of geel op voorhoofd, keel of stuit, de snavel is bleek tot hoornkleurig, en jonge vogels missen die koptekening grotendeels. Buiten de broedtijd blijven paren en families bijeen en slapen ze gezamenlijk in een holte.