Sneeuwgans

Geluid

Een hoge, nasale, bijna hondachtige blaf: la-loek of een herhaald houk-houk, sneller en schriller dan de roep van grauwe gans of kolgans. In grote troepen klinkt het als aanhoudend gekef. In Europa het vaakst gehoord van opvliegende vogels tussen andere ganzen, van oktober tot maart.

Herkenning

Middelgrote, kortnekkige gans, sneeuwwit met scherp afgetekende zwarte handpennen. De zware roze snavel toont langs de snijrand een zwarte streep, de zogenoemde grijnslijn, het beste kenmerk van de soort. De donkere morfe, de blauwe gans, heeft een witte kop en hals op een leigrijsbruin lijf. Jonge vogels zijn vuilgrijs met een donkere snavel en donkere poten.

Verwarrings­soorten

Ross' gans is duidelijk kleiner, met een korte driehoekige snavel zonder grijnslijn en een blauwig, wratachtig verruwde snavelbasis. Witte boerenganzen en verwilderde huisganzen leveren de meeste valse meldingen: die zijn plomper, oranje van snavel en poten en missen de zwarte handpennen. Beoordeel dus altijd snavelkleur, poten en vleugelpunten samen.

Leefgebied

Buiten het broedseizoen op grasland, akkers, kwelders en ondergelopen polders, vrijwel altijd in gezelschap van andere ganzen. Slaapt op open water en slikplaten. Broedt in dichte kolonies op arctische toendra, vaak vlak bij de kust en in de nabijheid van kolonies van eiders of jagers.

Verspreiding en trek

Het broedgebied ligt in arctisch Canada, Alaska en Noordoost-Siberië, met overwintering in de Verenigde Staten en Mexico. In Nederland betreffen de meeste waarnemingen verwilderde vogels uit Noordwest-Europese parkpopulaties, die onder meer in het Waddengebied broeden. Echte wilde vogels arriveren zelden met arctische kolganzen mee. In Spanje is de soort een dwaalgast.

• Broedvogel (zomer)
• Winter
• Doortrek
• Trekrichting
• donker = kerngebied, licht = dun verspreid

Waar en wanneer kijken

Oktober tot maart, tussen de kol- en brandganzen van de noordelijke polders en de Waddeneilanden. Scan grote ganzentroepen op een wit blok dat er niet hoort en loop de troep systematisch af, want de vogel staat vaak achteraan. Let op ringen en op gedrag: verwilderde vogels laten mensen opvallend dichtbij komen.

Staat van instandhouding

In Noord-Amerika is de populatie explosief gegroeid, in die mate dat overbegrazing van de arctische toendra tot ruime beheersjacht heeft geleid. De Europese verwilderde populatie blijft klein maar houdt stand en breidt langzaam uit. Zorgen richten zich op hybridisatie met andere ganzen en op de vertroebeling van het beeld voor echte dwaalgasten.