Wilde zwaan

Geluid

Luid, trompetterend en vaak drielettergrepig: een bugelend hoep-hoep-hoep of kloe-kloe-kloe, met een metalige, hoornachtige klank die kilometers ver draagt. Roept vooral in vlucht en bij het aankomen op het veld, en onophoudelijk op heldere januaridagen, wanneer families elkaar over de polder aanroepen.

Herkenning

Zo groot als de knobbelzwaan, maar met een rechte, stijf gedragen hals en een vlak, hoekig kopprofiel. De snavel is zwart met een uitgebreid citroengeel basisdeel dat in een scherpe punt tot voorbij het neusgat loopt. Eerstewinters zijn grijsbruin, met een vuilroze snavel die pas in de loop van de winter geel wordt.

Verwarrings­soorten

De knobbelzwaan heeft een oranje snavel met zwarte knobbel, een S-vormig gebogen hals en een opgezette staart. De kleine zwaan is kleiner en korter van hals, en het geel op de snavel is klein en rond en blijft achter het neusgat, terwijl het bij de wilde zwaan in een wig ver naar voren reikt.

Leefgebied

Overwintert op vochtig grasland, uiterwaarden, wintergraan en oogstresten van bieten en aardappelen; slaapt op ondiep open water. Broedt aan bosmeren, veenpoelen en langzaam stromende rivieren in de taiga van IJsland, Fennoscandinavië en Rusland. Foerageert grazend, en in ondiep water grondelend naar waterplanten.

Verspreiding en trek

Broedvogel van IJsland, Noord-Scandinavië en Noord-Rusland; sinds kort broeden ook kleine aantallen in Nederland en Duitsland. Overwintert in Ierland, Groot-Brittannië, Denemarken, Duitsland en Nederland, met concentraties in de noordelijke en oostelijke polders. In Spanje uitzonderlijk, met enkele waarnemingen in het noorden.

• Jaarrond
• Broedvogel (zomer)
• Winter
• Doortrek
• Trekrichting
• donker = kerngebied, licht = dun verspreid

Waar en wanneer kijken

Zoek van december tot februari in het Lauwersmeergebied, langs de IJssel, in de Ooijpolder en in Noordoost-Groningen. Rijd de landwegen af in de vroege ochtend, wanneer de families op de akkers grazen, en let vooral op geroep: je hoort ze meestal eerder dan je ze ziet.

Staat van instandhouding

In Europa gaat het de laatste decennia juist goed: de broedpopulatie in Scandinavië en IJsland is gegroeid en het areaal breidt zich zuidwaarts uit. Blijvende bedreigingen zijn aanvaringen met hoogspanningsleidingen en windturbines, loodvergiftiging, verstoring op slaapplaatsen en het verlies van natte graslanden.