Alle soortenRoofvogelsHavikachtigen › Rode wouw

Rode wouw | Milvus milvus

Red kite | Milano real

De rode wouw is een lange, smal gevleugelde roofvogel met een diep gevorkte roestrode staart die als een roer voortdurend draait. Europa herbergt vrijwel de gehele wereldpopulatie.

Rode wouw (Milvus milvus)
Foto: Charles J. Sharp — CC BY-SA 4.0 · Wikimedia Commons

Geluid

Een hoge, mekkerende reeks: wieuw-ie-ie-ie-ie, wat weifelend en aarzelend van toon, vaak boven de broedplaats. Minder luid en doordringend dan de miauwroep van de buizerd.

Luister: Roep, volwassen vogelXC576967

Opname: Pascal Christe — CC BY-SA 4.0 · Wikimedia Commons

Herkenning

Zwevend beeld met licht opgeheven, geknikte vleugels en een constant draaiende, diep gevorkte staart. Van onderen vallen grote lichte 'vensters' op de handbasis op, contrasterend met zwarte vleugelpunten. Kop lichtgrijs tot bijna wit, lichaam en staart warm roestbruin. De vlucht is wiegend en soepel, met weinig vleugelslagen.

Verwarrings­soorten

Zwarte wouw: donkerder en bruiner, met een veel ondiepere staartvork die bij spreiding bijna recht wordt, en zonder de opvallende lichte handvensters. Buizerd: compacter, brede ronde vleugels, korte afgeronde staart. Op grote afstand blijft de staartvork het beslissende kenmerk.

Leefgebied

Kleinschalig cultuurland met bosjes, houtwallen en beweide hellingen — een landschap dat zowel nestbomen als open jachtgebied biedt. Opportunistisch: jaagt op muizen en jonge vogels, maar leeft voor een groot deel van aas en volgt graag ploegende trekkers.

Waar de vogel het meest zit, ingedeeld volgens EUNIS — de Europese standaard voor leefgebieden.

Verspreiding en trek

Kerngebieden liggen in Duitsland, Frankrijk, Spanje en Wales; het herstel in Groot-Brittannië na herintroductie geldt als een van de succesvolste beschermingsprojecten van Europa. In Nederland een toenemende doortrekker en sinds enkele jaren een kleine, groeiende broedpopulatie, vooral in het oosten en zuiden. Spanje herbergt bovendien een zeer talrijke winterpopulatie.

  • Jaarrond
  • Broedvogel (zomer)
  • Winter
  • Doortrek
  • donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Dichtheidskaart uit de waarnemingen van GBIF (2006-09-01 – 2026-08-31), geteld per hokje van 0,7° en per maand en gedeeld door alle vogelwaarnemingen in datzelfde hokje — zo telt niet mee hoeveel vogelaars er kijken. De kleurdiepte volgt dat aandeel en loopt geleidelijk af; de kaart houdt zich dus niet aan landsgrenzen. Landcontouren: Natural Earth (publiek domein).

Hoe en wanneer kijken

Trektijd in maart en in oktober boven stuwwallen, heuvelland en telposten. Kijk ook naar pas geploegde akkers en weilanden waar gemaaid wordt: rode wouwen komen daar op af en blijven laag rondcirkelen.

Staat van instandhouding

Niet bedreigd (IUCN: Least Concern) na een duidelijk herstel; eerder stond de soort als Gevoelig te boek. Vergiftiging — zowel illegaal als indirect via rodenticiden — blijft de belangrijkste doodsoorzaak, aangevuld met aanvaringen met windturbines en hoogspanningsleidingen.

Wetenschappelijke naam

Milvus milvus | (Linnaeus, 1758)

Linnaeus beschreef de soort in 1758 als Falco milvus; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Milvus werd in 1799 ingevoerd door De Lacépède. Milvus is het Latijnse woord voor de rode wouw. De soortnaam herhaalt de geslachtsnaam: milvus was bij de Romeinen de naam van juist deze vogel. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Zweden.