Alle soorten › Papegaaiachtigen › Papegaaien › Nandayparkiet
Nandayparkiet | Aratinga nenday
Nanday Parakeet | Aratinga Ñanday
De nandayparkiet is grasgroen met een zwart gezichtsmasker en een blauwe zoom aan de staart, met rode dijveren als opvallende toevoeging. Van huis uit een vogel van de Pantanal en de aangrenzende savannes van Bolivia, Brazilië, Paraguay en Argentinië, is hij sinds enkele decennia ingeburgerd in Florida, Texas en Californië, als nakomeling van ontsnapte en losgelaten kooivogels.
Geluid
Een luid, energiek geschreeuw, vooral in de vlucht en bij het opvliegen; de roep draagt ver en klinkt schraper dan die van de meeste andere ingeburgerde parkieten van deze steden. Zittend, tussen het voeren door, wordt er veel zachter en korter gekwetterd.
Voor deze soort is nog geen vrij gelicentieerde opname gevonden; hieronder staat wel waar je op moet letten.
Herkenning
Overwegend groen, met een scherp afgetekend zwart masker over voorhoofd, teugel en kin en een zwarte snavel. De borst is blauwgroen, de onderborst lichter groen, en de dijveren zijn opvallend rood. In de vlucht vallen zwarte slagpennen op en een lange staart met een blauwe zoom. Mannetje en vrouwtje zijn in het veld niet te onderscheiden.
Verwarringssoorten
De roodmaskeraratinga en verwante Psittacara-soorten in dezelfde steden hebben een lichte, hoornkleurige snavel en rood op de kop in plaats van een zwart masker. De monniksparkiet, die dezelfde parken bewoont, heeft een grijze borst en mist het zwarte gezichtsmasker volledig. Het zwarte masker met de zwarte snavel is bij de nandayparkiet het zekerste kenmerk.
Leefgebied
Struweel, bosranden, open savanne, weiland en veeteeltgebied in het oorspronkelijke gebied. In dit gebied vooral buitenwijken, parken en boerenerven in Zuid-Florida, Zuid-Texas en Zuid-Californië, met voederplanken en fruitdragende bomen als trekpleister.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld volgens de USNVC — de vegetatie-indeling van de Verenigde Staten en Canada — en CMECS voor zee en kust.
Verspreiding en trek
Zijn oorspronkelijke gebied ligt in de Pantanal en aangrenzende savannes, van Zuidoost-Bolivia en Zuidwest-Brazilië tot Midden-Paraguay en Noord-Argentinië; dat valt buiten deze kaart. In Noord-Amerika is hij ingeburgerd uit ontsnapte kooivogels: vaste groepen leven in Los Angeles, in San Antonio, Texas, en in verschillende county's van Zuidwest-Florida, waaronder Sarasota, Pasco, Pinellas, Manatee, Broward, Palm Beach en Miami-Dade. Kleinere, ingevoerde groepen zijn ook bij Mexico-Stad gemeld. Trekken doet hij niet: de vogels blijven het hele jaar in dezelfde streek.
- Jaarrond
- Winter
- Doortrek
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Waar en wanneer kijken
Kijk naar het gezicht: een strak zwart masker en een zwarte snavel op een verder groene vogel zijn bij geen andere ingeburgerde parkiet van dit gebied te vinden. Groepen zijn het luidst en makkelijkst te vinden bij het aan- en opvliegen naar een gezamenlijke slaapplaats, rond zonsopgang en zonsondergang.
Staat van instandhouding
De soort geldt wereldwijd als niet bedreigd en is in het oorspronkelijke gebied talrijk. De ingeburgerde populaties in Florida, Texas en Californië nemen toe; gemelde schade blijft in dit gebied beperkt tot incidentele vraat aan fruit in tuinen.
Wetenschappelijke naam
Aratinga nenday | (Vieillot, 1823)
Vieillot beschreef de vogel in 1823 als Psittacus nenday; omdat hij later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Aratinga werd in 1824 ingevoerd door Spix en komt uit het Tupi, ara tinga, 'heldere ara' of 'heldere papegaai'. nenday is een klanknabootsing van de roep, zoals de vogel in delen van Zuid-Amerika ook wordt genoemd.